De algoritmes zijn roomser dan de paus

De algoritmes zijn roomser dan de paus

Hoe Big Tech naaktheid censureert, hypocrisie normaliseert, en de pornoficatie van het menselijk lichaam in stand houdt

Door Jan Vranken — Writerz Block

Het experiment

Een simpele opdracht: genereer een foto van een vrouw die ijsbadt in een bevroren meer. Ogen gesloten, serene uitdrukking, waterdruppels op haar huid. Niks geks, niks seksueels , gewoon een mens die een oeroude Scandinavische traditie beoefent. Het eerste resultaat was verrassend goed.

De ijsbadende vrouw — dit mocht nog net.

Maar zodra ik het camerastandpunt wilde veranderen , van bovenaf, zodat je haar lichaam door het water heen zou zien, weigerde de AI. Het water zou haar lichaam vervormen en verbergen, maar dat maakte niet uit. De mogelijkheid dat er iets te zien zou kunnen zijn was al te veel.

Volgende test: een man die ’s ochtends koffie drinkt in zijn keuken. Net uit de douche, nog niet aangekleed. Een alledaags moment dat miljoenen mensen dagelijks meemaken.

Ik probeerde het nog een keer, met de formulering “just stepped out of the shower” om naaktheid te impliceren zonder het woord te gebruiken. Het resultaat:

T-shirt én handdoek-rok. Wie doet dit na het douchen?

De dubbele standaard

Dan dezelfde prompt, maar met een vrouw. Het resultaat onthulde iets fascinerends.

Niet alleen een handdoek, maar ook een pose. Niemand staat zo in zijn eigen badkamer.

Kijk goed naar deze foto. De vrouw staat niet gewoon in haar badkamer , ze poseert. Die hand op het aanrecht, die lichte draai in haar lichaam, de blik opzij. Dit is geen snapshot van het dagelijks leven, dit is een gestileerde afbeelding. De AI kan blijkbaar geen vrouw genereren zonder er een mini-fotoshoot van te maken.

Ik gaf een nieuwe opdracht: de handdoek moet weg. En wat gebeurde er?

De handdoek ging weg, maar de vrouw werd omgedraaid. Een rug is acceptabel, een voorkant niet.

De AI draaide haar om. Alsof een vrouwenrug acceptabel is, maar de voorkant per definitie seksueel. En let op: zelfs van achteren is de pose nog steeds “bevallig”. Die gebogen arm, die houding , het blijft een esthetisch object.

Vergelijk dit met de man: die kreeg kleding aangemeten, maar hij mocht wél gewoon staan. Geen pose, geen flattering angle. Gewoon een vent met koffie. De conclusie is onvermijdelijk: een man mag er normaal uitzien en wordt aangekleed, een vrouw moet er mooi uitzien en wordt omgedraaid als ze niet bedekt is.

En als bonus, toen ik probeerde een close-up te maken van de ijsbadende vrouw:

Een gebreide trui. In een ijswak. Om te ijsbaden.

De bewering: “wij beschermen mensen”

Big Tech presenteert deze content-filters als bescherming. Maar tegen wat precies? Tegen het menselijk lichaam in rust. Tegen een 55-jarige vrouw die ijsbadt. Tegen een vader die in zijn keuken staat.

De werkelijke reden is simpeler en cynischer: aansprakelijkheid. Geen ethiek, geen visie op gezonde seksualiteit, geen begrip van het verschil tussen naaktheid en erotiek, het is puur angst voor rechtszaken. Het is goedkoper om alles te blokkeren dan om nuance in te bouwen.

De hypocrisie: wat wél mag

Terwijl een naturistische familiefoto onmogelijk is, trainen dezelfde bedrijven hun modellen op miljarden afbeeldingen — inclusief gestolen kunst, inclusief pornografie, inclusief beelden van echte mensen zonder hun toestemming. De output mag niet, maar de input was een vrijbrief.

En ondertussen: Instagram laat gefilterde lichamen toe die onbereikbare schoonheidsidealen promoten. OnlyFans-esthetiek sluipt elke feed binnen. Kinderen groeien op met een beeld van seksualiteit dat volledig is gevormd door commercie en exploitatie.

Maar een blote man met een kop koffie? Dat is te gevaarlijk.

Het gevolg: de steeds verder doordringende pornoficatie van de mens wint. Door niet-seksuele naaktheid onzichtbaar te maken, blijft seksuele naaktheid de enige zichtbare vorm. Het lichaam bestaat alleen nog als object van verlangen of als product.

Naturisme, een filosofie van acceptatie, gelijkheid, en vrijheid van het lichaam, wordt onmogelijk gemaakt. Niet door de wet, niet door fatsoensnormen, maar door bedrijfsbeleid dat nuance te duur vindt.

De boodschap aan de wereld: je lichaam is inherent onfatsoenlijk. Tenzij het verkoopt.

Het alternatief dat ze niet willen bouwen

Het zou kunnen. Een AI die onderscheid maakt tussen exploitatie en acceptatie. Die context begrijpt. Die een naturistencamping kan tonen zonder het als pornografie te classificeren. Die een vrouw kan afbeelden zonder haar automatisch in een pose te zetten.

Maar dat vereist moed. Dat vereist een visie op wat gezond is. Dat vereist dat je zegt: “niet alle naaktheid is seks, en niet alle seks is schadelijk.”

Big Tech heeft die moed niet. Ze verschuilen zich achter algoritmes en gebruikersvoorwaarden, en laten de wereld over aan de filth.

De vraag

Wat voor wereld bouwen we als het gewone lichaam onzichtbaar wordt? Als kinderen opgroeien met het idee dat naaktheid per definitie verkeerd is — tenzij het op een betaalmuur staat?

De algoritmes zijn roomser dan de paus. Maar de paus had tenminste nog een theologie.

Big Tech heeft alleen juristen.

PS: alle fotos bij dit artikel zijn gegenereerd met Gemini van Google