Short albumreview :Jan Vranken
Opener ‘Tout Est Bizarre’ smaakt naar van alles — afrobeat, zouk, het zit er allemaal in. Gespeeld door muzikanten die hun vak verstaan, netjes geproduceerd, niks op aan te merken. Maar ook niet genoeg om helemaal los te gaan. Het is te netjes. Er zit geen grit op deze productie. Alles gequantized, alles op z’n plek. Bravo. ‘Laissez Passer’ is eenzelfde verhaal: groove, goed gespeeld, alles erop en eraan, vocals die hun werk doen — maar je luistert meer naar de techniek dan dat de muziek je grijpt. Nayel Hóxò zingt in het Yoruba, Agnès Hélène in het Frans, Olivya voegt Creools toe — de stemmen zijn er, maar blijven beleefd. Deze kwaliteit is prima maar voegt weinig toe aan het palet van de moderne op zouk en afrobeat gebaseerde uitgaansmuziek. Uitgaansmuziek, dat is het. Hierop kun je dansen in je witte katoenen capri, zonder dat er op gemorst wordt. (7/10)(Underdog Records)
Writerz Block 
Plaats een reactie